listamaður mánaðarins

Á forsíðu Læknablaðsins í síðasta mánuði var mynd af verki eftir myndlistarmann sem sækir jöfnum höndum í tónlist og leikhús, Ragnar Kjartansson. Að þessu sinni skarast önnur svið en ekki síður á athyglisverðan hátt, Hrafnhildur Arnardóttir (f. 1969), starfar sem fatahönnuður, stílisti og listamaður. Mörk hönnunar og myndlistar hafa löngum verið fljótandi og er nærtækast að benda á þá staðreynd að fögin eru yfirleitt kennd samhliða í háskólum. Hönnun hefur sótt hugmyndir í myndlist og öfugt og fjöldi skapandi fólks hefur unnið jöfnum höndum við hvort tveggja.

Hrafnhildur lærði í Bandaríkjunum þar sem hún er enn búsett og starfar undir nafninu Shoplifter (Búðarþjófur). Þar hefur hún sýnt víða og einnig hér á landi, í Kanada og Evrópu. Þá hafa birst tískuþættir undir hennar listrænu stjórn í framsæknum, alþjóðlegum tískutímaritum. Myndlist hennar endurspeglar íslenskan bakgrunn og alþjóðlegan, þegar hún blandar saman hefðbundnu, þjóðlegu handverki, ullarvinnslu og hárskreyti og síðan gjörningum, skúlptúrum og ljósmyndaverkum. Þá má rifja upp eldri seríu þar sem hún teiknaði andlitsmyndir eftir niðjabókum ættar sinnar. Um leið má minnast á sýninguna „Shrine of my Vanity“ (Helgidómur hégóma míns), þar sem hún vann út frá hugmyndinni um hégóma og útlitsdýrkun, eða „hégómaröskun“, Vesturlandabúa.

Hár hefur verið helsti efniviður Hrafnhildar um skeið og gildir einu hvort um er að ræða mannshár, hrosshár eða gervihár sem hún fléttar saman. Þannig mótar hún veggverk sem virka lífræn eins og klifurjurt eða frístandandi skúlptúra eins og verkið á forsíðu Hármónía 1 vitnar um. Í þessari vinnu hefur komið fram karakterinn „The Hairy Hunchback“ (Loðni krypplingurinn) sem áhorfendur geta nálgast á gagnvirkan hátt með því að stinga andliti sínu inn í hárflókann. Hár er athyglisverður efniviður því það vekur margar kenndir. Um leið og það vísar til tjáningar einstaklinga frá ólíkum tímum og uppruna, mismunandi hefða og útlitsgilda, þá er eitthvað óþægilegt við það þegar það er tekið úr því samhengi – frá líkamanum. Það verður fráhrindandi og á einhvern hátt áminning um dauðann en um leið heillandi eins og listamaðurinn setur það fram, nostursamlega fléttað í mynstur.

Markús Þór Andrésson

Ljósm. Einar Falur