Listamaður mánaðarins

Ísland hefur frá því í sjálfstæðisbaráttunni verið viðfangsefni listamanna þótt síðustu áratugi hafi frumhvatinn ekki verið að móta eða leita að ímynd lands og þjóðar eins og í upphafi. Oft vinna listamenn þannig að þeir fyllast andagift í fagurri náttúru og miðla þeirri tilfinningu til áhorfandans. Aðrir, íslenskir jafnt sem erlendir listamenn, nota landið til rannsóknar á öðru en því sem fyrir augu ber, til dæmis sammannlegum fyrirbærum eins og stað, minni eða tíma. Katrín Sigurðardóttir (f. 1967) er einn þessara listamanna. Hún býr og starfar að hluta í New York og hefur sú fjarlægð ef til vill sitt að segja um það hvernig Ísland slæðist inn í verk hennar. Nærtæk dæmi eru skúlptúrar sem sýna fjöll og dali unna með tækni módelsmiða inn í ferðaöskjur. Nýjustu verkin mynda nokkur saman eina landslagsheild á gólfi en síðan eru þau brotin saman í einingar, kassa sem sendir eru um víðan völl (án titils, 2005). Á ferðalaginu safnast á þá merkimiðar og þeir verða fyrir hnjaski og sjúskast. Síðan má hvar sem er ljúka þeim upp og horfa á lítinn landslagsbút. Einhvern tímann verða þeir kallaðir saman aftur og sýndir í heild. Þetta er einföld og skemmtileg myndlíking um land, náttúru, stað og minni sem byggir á kunnuglegu landslagi en er ekki endurgerð ákveðins staðar. Katrín hefur þó unnið með ákveðna staði eins og þegar hún notaði útlínur sérstakrar eyjar sem fyrirmynd að gólfverki. Lágreistir veggir sem minntu á arkítektamódel mynduðu lítið herbergi í laginu eins og eyjan. Svipaða tækni en án sérstakrar fyrirmyndar notaði hún nýlega í sýningu í Hafnarhúsinu þar sem falsveggir þræddu sali safnsins og stækkuðu og minnkuðu á víxl. Hún hefur þannig ekki eingöngu unnið við að minnka fyrirmyndirnar heldur einnig stækka, til að mynda hefur hún gert ofurlitla steinvölu að stærðar rými sem hægt var að ganga inn í. Land og náttúra er ekki eingöngu viðfangsefni Katrínar í rannsókn hennar á stöðum heldur einnig byggingar. Hún hefur gert verk sem endurspegla borgarlandslag, einstakar byggingar og innviði þeirra og bæði gert skúlptúra og teikningar. Um þessar mundir fæst hún við smíði leiksviðs sem hún mun hengja upp í loft þannig að ómögulegt verður að setja nokkuð á fjalirnar.

Markús Þór Andrésson